sapsalis.gr

Ήταν μια φορά ένας βοσκός στην εθνική οδό και έκανε ωτοστόπ. Μαζί του όμως είχε και μια αγελάδα. Ξαφνικά έρχεται ένας με μια Ferrari και σταματάει να τον πάρει. Oπότε δένουν την αγελάδα από πίσω και ξεκινάνε.
(βοσκός) Ρε φίλε δε γίνετε να πάμε ποιό γρήγορα; Με δυσκολία πατάμε τα 30χλμ
(οδηγός) Τι λες ρε μάστορα και η αγελάδα που είναι από πίσω;
(βοσκός) Μη σε νοιάζει γιʼαυτην δε μασάει
(οδηγός)Kαλά.
Ο οδηγός όμως τα είχε πάρει στο κρανίο και άρχισε να το πατάει, είχαν πιάσει τα 100χλμ άλλα η αγελάδα όμως από πίσω ακάθεκτη. 150χλμ τίποτα, έπιασαν τα 200χλμ άλλα εκεί η αγελάδα έτρεχε από πίσω.
Ο οδηγός τα είχε παίξει και αποφασίζει να τα δώσει όλα. Ξαφνικά λοιπόν που είχαν πιάσει τα 300χλμ η αγελάδα βγάζει τη γλώσσα της.
(οδηγός)Eίδες παππού η αγελάδα σου τα έπαιξε δεν αντέχει άλλο έβγαλε τη γλώσσα της έξω
(βοσκός) να σου πω γιε μου από που την έβγαλε;
(οδηγός) από αριστερά. Γιατί?
(βοσκός) Α δεν κουράστηκε, άπλα βγάζει φλας να προσπεράσει.

Διάσημος αρχαίος, αλλά και τραγικός σαβουρογάμης...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
everyπήδης

Περνάει ένας Πόντιος έξω από ένα ζαχαροπλαστείο και βλέπει στην βιτρίνα ένα γλυκό τόσο ωραίο που του τρέχουν τα σάλια. Έτσι μπαίνει μέσα και ρωτάει:
- Με συγχωρείτε, τι είναι αυτό;
- Α! Αυτό είναι τουλούμπα, του λέει ο ζαχαροπλάστης.
Και ο Πόντιος απαντά:
- Καλά, άμα δεν το πάρει ο Λούμπας, μπορώ να το πάρω εγώ;

Κάνω ζάπινγκ, πέφτω πάνω στην Κέιτ Μίντλετον και λέω δυνατά. "Δε τη γουστάρω αυτή. Πεθύμησα πίπα".

Πίνεις? -Πίνω… -καπνίζεις? -2 πακέτα τη μέρα -Τρως λιπαρά ?... -Τρωω -Θα τα σταματήσεις όλα αυτά? -Οχι -και τι ήρθες στο γυμναστήριο? -να φτιάξω το air condition.

Τι κοινό έχουν οι άνδρες με τα σαλιγκάρια;
Έχουν κέρατα, τους τρέχουν τα σάλια και νομίζουν ότι το σπίτι είναι δικό τους!

Στη λαϊκή αγορά σ ένα πάγκο ο μανάβης διαλαλεί την πραμάτεια του:
«Εδώ τα καλά ραδίκια απ το Κόσοβο, εδώ τα καλά ραδίκια τίγκα στο ουράνιο, μία τρως δέκα πεθαίνεις, εδώ το ραδιενεργό ραδίκι»
Ένας περαστικός σταματά έκπληκτος και τον ρωτά:
«Καλά βρε άνθρωπε μου, τι είναι αυτά που λες , υπάρχει περίπτωση να έλθει κανένας να αγοράσει ραδιενεργά χόρτα;»
Και του απαντά ο μανάβης:
«Μωρέ υπάρχει-υπάρχει, κάθε μέρα ξεπουλάω»
Ο περαστικός σαστισμένος απ την απάντηση ξαναρωτά:
«Μα καλά ποιος τα παίρνει;»
Ο μανάβης με πονηρό χαμόγελο του λέει:
«Αυτά αγαπητέ μου είναι πρώτο πιάτο για πεθερές, για νύφες, για απατημένες συζύγους…»

Ειμαι σε ένα σπιτι με κόσμο.Δεν έχουν FB...Μιλανε μεταξυ τους και γελάνε χωρίς να πιάνουν τα κινητά τους...Εξωγηινοι!!

Σε ένα χωριό ξεχασμένο από το Θεό, οι κάτοικοι δεν είχαν τι άλλο να κάνουν και οργάνωσαν σκυλομαχίες.
Εκείνη την ημέρα το πιτ-μπουλ του Προέδρου του χωριού, είχε ένα "ραντεβουδάκι" στην αρένα με το σκύλο του κυρ Μήτρου του τσέλιγκα.
Καταφθάνουν οι αντίπαλοι και ο Πρόεδρος βάζει τα γέλια βλέποντας ένα κουρεμένο κατάλευκο με κορδέλες και παπιγιόνια, κανίς του κυρ Μήτρου, να θέλει να μπει στην αρένα.
Το πίτ-μπουλ λυσσασμένο, έβγαζε αφρούς από το στόμα και τα αυτιά, θέλοντας να ξεσκίσει το φλώρικο κανίς.
Μπήκαν τα στοιχήματα, ξεκινά ο αγώνας και ώ!! δια του θαύματος το κανίς αρπάζει το πιτ-μπουλ από το σβέρκο και του τον ξεριζώνει. Του κόβει τα πόδια, τρώει και την ουρά του, κάτω από το περήφανο βλέμα του κυρ Μήτρου, αφήνοντας έκπληκτους όλους τους τσομπαναραίους που έβλεπαν τον αγώνα.
Εκνευρισμένος ο Πρόεδρος, από το ρεζιλίκι, πάει πάνω από το μισοπεθαμένο πιτ-μπουλ και αρχίζει να του κατεβάζει καντίλια:
- "Αϊ ρι χαμένου βρουμόσκυλο. Κατηραμένε κουπρίτη, τούσα λεφτά ίδωκα να σι ικπιδεύσουν κι να σι ξιφτίλις τούτο του βρουμοκανίς! Τζάμπα πήγαν ούλα τα μαθήματα που σου γινήκανε, χαμένου κουρμί. Φτού σου!"
- "Αυτού ουρέ Πρόεδρε, διν είν τίποτις" απαντά ο τσέλιγκας.
- "Ιμένα να ειδείς, που ξούδεψα ουλόκληρα χρούνια για να κάμου τουν κoρκόδειλα κανίς!!!!!!"

Πετάω βιταμίνες στις ασθενείς βροχές για να δυναμώσουν.laris